hoe de damestennisfinale van de australian open tussen dinara safina en serena williams op een bevredigende manier te laten eindigen?
1. een bescheiden komeet die het centre court treft, midden op die stoelen met die parasols waar ook die vrieskisten met sportdrank staan. en wel net op het moment dat de dames even uitpuffen van gedane inspanningen.
2. twaalf hongerige leeuwinnen.
3. een tsunami (van water; ik zeg het er voor de zekerheid maar even bij, dat is nodig tegenwoordig).
4. liefde. de vonk springt onverwachts over tussen de dames en ze besluiten elkaar niet langer te bestrijden. ze zwaaien naar het publiek en gaan - uit het zicht, bij Zeus, uit het zicht! - andere dingen doen.
5. coup d'état in australië waarbij men - om mij onbegrijpelijke redenen - altijd de tv-stations bezet en de uitzendingen overneemt. een kolonel met een snor en een pet verklaart met een frons op zijn voorhoofd dat de regering is afgezet om de democratie te redden.
zaterdag 31 januari 2009
woensdag 28 januari 2009
BLOEDNEUS
het bleef maar druppelen vandaag; zakdoek na zakdoek, waar helderrode, organisch groeiende rode vlekken op ontstonden.
het komt door die verdomde winterpenen.
ik heb, moet je weten, al een tijd last van aambeien.
de oren heb ik overwogen, maar permanente schade aan het trommelvlies dreigt, dus daar heb ik vanaf gezien.
andere openingen zie ik niet, maar ik denk dat als ik niet te veel pulk, de bloedingen tot een minimum beperkt kunnen blijven.
het komt door die verdomde winterpenen.
ik heb, moet je weten, al een tijd last van aambeien.
de oren heb ik overwogen, maar permanente schade aan het trommelvlies dreigt, dus daar heb ik vanaf gezien.
andere openingen zie ik niet, maar ik denk dat als ik niet te veel pulk, de bloedingen tot een minimum beperkt kunnen blijven.
maandag 26 januari 2009
zondag 25 januari 2009
zaterdag 24 januari 2009
vrijdag 23 januari 2009
KENNEN?
gisteren kwam ik iemand tegen die ik al lang niet meer had gezien. mijn ooit leraar frans. hij liep de trap af en ik keek hem aan en hij keek mij aan en ik zei zijn naam. 'haai' zei hij joviaal. ik zei iets als 'dat is lang geleden' en hij wat over dat het verrassend was elkaar in deze context te ontmoeten. ik vertelde dat ik lang in het onderwijs werkte en nu bezig was dat te legitimeren met een diploma en vroeg hem of hij nu docent was aan de lerarenopleiding - nee. ik door de draaideur en een handje en tot ziens.
ik ritste mijn kraag hoog op, wind en regen, boog het hoofd licht en vroeg me af of hij enig idee had wie ik was. nou, enig wel, daar was ik wel van overtuigd. het zou kunnen, want ik ben namelijk niet alleen zijn oud-leerling, maar heb ook bij hem in de wijk gewoond. bovendien waren we zo'n tien jaar geleden een blauwe maandag collega's.
tegelijkertijd moest ik constateren dat hij niets, helemaal niets had gezegd waaruit bleek dat hij enigszins nauwkeurig wist met wie hij te doen had.
en terwijl ik met malle hupjes probeerde de groter wordende plassen te ontwijken, bedacht ik dat ik hem hoe dan ook lichtjes bewonderde. of hij mij nou nog kende of mij juist alleen maar die illusie schonk, zijn vaardigheid om een praatje te maken met iemand van vroeger, dat slechts dertig meter duurde, ik vond het knap.
ik ritste mijn kraag hoog op, wind en regen, boog het hoofd licht en vroeg me af of hij enig idee had wie ik was. nou, enig wel, daar was ik wel van overtuigd. het zou kunnen, want ik ben namelijk niet alleen zijn oud-leerling, maar heb ook bij hem in de wijk gewoond. bovendien waren we zo'n tien jaar geleden een blauwe maandag collega's.
tegelijkertijd moest ik constateren dat hij niets, helemaal niets had gezegd waaruit bleek dat hij enigszins nauwkeurig wist met wie hij te doen had.
en terwijl ik met malle hupjes probeerde de groter wordende plassen te ontwijken, bedacht ik dat ik hem hoe dan ook lichtjes bewonderde. of hij mij nou nog kende of mij juist alleen maar die illusie schonk, zijn vaardigheid om een praatje te maken met iemand van vroeger, dat slechts dertig meter duurde, ik vond het knap.
TOPSPORT
genomineerd voor de titel 'topsportgemeente van nederland':
Amsterdam
Den Haag
Den Bosch
Zwolle
Groesbeek
Amsterdam
Den Haag
Den Bosch
Zwolle
Groesbeek
GEDULD
we noemen dingen die lang duren. sam zegt:
'een pop ervan overtuigen dat de wereld niet rond is maar vierkant'
'een pop ervan overtuigen dat de wereld niet rond is maar vierkant'
donderdag 22 januari 2009
dinsdag 20 januari 2009
zondag 18 januari 2009
WACHT TREUZELT WACHT
treuzelt wacht treuzelt wacht treuzelt
interessante bijkomstigheid van wacht treuzelt wacht
radio luisteren treuzelt via wacht internet treuzelt
is dat de wacht radio treuzelt kan wacht blijven treuzelt hangen
wacht treuzelt
interessante bijkomstigheid van wacht treuzelt wacht
radio luisteren treuzelt via wacht internet treuzelt
is dat de wacht radio treuzelt kan wacht blijven treuzelt hangen
wacht treuzelt
donderdag 15 januari 2009
woensdag 14 januari 2009
dinsdag 13 januari 2009
oorsprong
zeeman in zwitserland was een boek dat geschreven ging worden als het de wedstrijd 'mooiste titel voor een nog niet bestaand boek' zou winnen. maar niet dus. want de hele wedstrijd is nooit echt van de grond gekomen, wat overigens niet lag aan een gebrek aan mooie titels.
de oorsprong van de titel ligt een treinreis die ik ooit maakte vanuit genève terug naar nederland, na een amoureuze nederlaag van jewelste.
al vrij snel na de zwitserse grens stapte een oude vrouw bij mij de coupé in. na een half uurtje zwijgen begon ze me toch haar levensverhaal te vertellen. dat wil zeggen, het ging voor een aanzienlijk deel over haar kinderen. een van hen was van oorsprong een zeeman vol van clichés, inclusief liefjes in iedere haven.
hij had vermoedelijke meerdere kinderen in meerdere havensteden. uiteindelijk koos hij er één uit - de vrouw liet in het midden of de man het kind of diens moeder koos - en zo belandde hij als zeeman in zwitserland.
en toen in die trein dacht ik: daar ga ik ook nog eens een boek over schrijven. en dat heb ik dus nog nooit gedaan.
de oorsprong van de titel ligt een treinreis die ik ooit maakte vanuit genève terug naar nederland, na een amoureuze nederlaag van jewelste.
al vrij snel na de zwitserse grens stapte een oude vrouw bij mij de coupé in. na een half uurtje zwijgen begon ze me toch haar levensverhaal te vertellen. dat wil zeggen, het ging voor een aanzienlijk deel over haar kinderen. een van hen was van oorsprong een zeeman vol van clichés, inclusief liefjes in iedere haven.
hij had vermoedelijke meerdere kinderen in meerdere havensteden. uiteindelijk koos hij er één uit - de vrouw liet in het midden of de man het kind of diens moeder koos - en zo belandde hij als zeeman in zwitserland.
en toen in die trein dacht ik: daar ga ik ook nog eens een boek over schrijven. en dat heb ik dus nog nooit gedaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)