ik: "heb je je tanden gepoetst?"
zij: "ja natuurlijk! alle kinderen van de hele wereld poetsen hun tanden, behalve heel arme kinderen in afrika. die hebben een stokje dat ze in hun mond doen en erop kauwen en dat doen ze de hele dag en daarom hebben ze heel witte tanden. behalve de kinderen die ook van die stokjes niet hebben."
zaterdag 31 december 2011
woensdag 28 december 2011
POTEN
een man en een hond zag ik. met samen vijf poten; de man twee poten, de hond drie.
wat mij direct te binnenschoot was niet zo fraai. de man had namelijk een dermate reviaans voorkomen, dat ik hem ervan verdacht de ontbrekende poot van zijn hond met opzet te hebben laten amputeren. voorgewende gangreen of zoiets, of een bevriende dierenarts met een bedenkelijke moraal.
de man liep dandyesk gekleed voor zijn strompelende hondje uit en leek mijn reactie op zijn trouwe drievoeter te peilen. alsof het hem om het effect te doen was.
waar andere hun hond in hun handtas vervoeren, had deze heer zijn hond niet alleen aan de staart gecoupeerd, maar ook ontdaan van zijn trots en zelfstandigheid. treurig.
wat mij direct te binnenschoot was niet zo fraai. de man had namelijk een dermate reviaans voorkomen, dat ik hem ervan verdacht de ontbrekende poot van zijn hond met opzet te hebben laten amputeren. voorgewende gangreen of zoiets, of een bevriende dierenarts met een bedenkelijke moraal.
de man liep dandyesk gekleed voor zijn strompelende hondje uit en leek mijn reactie op zijn trouwe drievoeter te peilen. alsof het hem om het effect te doen was.
waar andere hun hond in hun handtas vervoeren, had deze heer zijn hond niet alleen aan de staart gecoupeerd, maar ook ontdaan van zijn trots en zelfstandigheid. treurig.
dinsdag 27 december 2011
NIEUWSKLEURING
onderstaand vreselijk bericht las ik op nu.nl en met name de slotzin trok mijn aandacht.
'Kerstman' vermoordt familie
27 december 2011
GRAPEVINE - Een als Kerstman verklede Amerikaan heeft zondag zes familieleden doodgeschoten. Daarna pleegde hij zelfmoord. Het motief van de dader is nog onbekend.
De schietpartij vond plaats in Grapevine, een slaperig voorstadje van Dallas in de staat Texas. Agenten waren poolshoogte gaan nemen na een telefoontje met het alarmnummer vanuit het appartement.
''Het was een ouderwetse kerstbijeenkomst, met een kerstboom. Ze hadden net de cadeaus uitgepakt toen de schietpartij gebeurde'', zei een politiewoordvoerder maandag.
De slachtoffers zijn vier vrouwen en drie mannen, van 15 tot 59 jaar oud. Hun identiteit is nog niet vrijgegeven.
Buurtbewoners reageerden geschokt. Sommigen van hen spreken van een hechte buurt en gemeenschap, waar mensen hun kinderen buiten laten spelen en naar school laten lopen.
'Kerstman' vermoordt familie
27 december 2011
GRAPEVINE - Een als Kerstman verklede Amerikaan heeft zondag zes familieleden doodgeschoten. Daarna pleegde hij zelfmoord. Het motief van de dader is nog onbekend.
De schietpartij vond plaats in Grapevine, een slaperig voorstadje van Dallas in de staat Texas. Agenten waren poolshoogte gaan nemen na een telefoontje met het alarmnummer vanuit het appartement.
''Het was een ouderwetse kerstbijeenkomst, met een kerstboom. Ze hadden net de cadeaus uitgepakt toen de schietpartij gebeurde'', zei een politiewoordvoerder maandag.
De slachtoffers zijn vier vrouwen en drie mannen, van 15 tot 59 jaar oud. Hun identiteit is nog niet vrijgegeven.
Buurtbewoners reageerden geschokt. Sommigen van hen spreken van een hechte buurt en gemeenschap, waar mensen hun kinderen buiten laten spelen en naar school laten lopen.
VREEMDE TAAL
zelfs in mijn vakantie hoor ik overal 'bijzonder' nederlands om me heen. vertaald, verhaspeld, verkreukeld.
in de schoenwinkel in limburg:
"zou dit een schoen kunnen zijn?"
tijdens een spelletje in limburg:
"ik beschijt me niet voor twee punten"
natafelend in limburg:
"ze denkt dat ze d'r gleuf dwars heeft staan"
afscheidnemend van italiaanse schoonzus:
"...kom goed thuis en het was eh...moeilijk"
in de schoenwinkel in limburg:
"zou dit een schoen kunnen zijn?"
tijdens een spelletje in limburg:
"ik beschijt me niet voor twee punten"
natafelend in limburg:
"ze denkt dat ze d'r gleuf dwars heeft staan"
afscheidnemend van italiaanse schoonzus:
"...kom goed thuis en het was eh...moeilijk"
zaterdag 24 december 2011
PRIKBORD
åååååå ♥ mað deila!mín besta gava er, at hoyra míni børn siga, at eg eri besta gava ♥ ♥ ♥ eg eri rík :-)))) eg við fam vil ynskja øllum eini gleðilig jól ♥ veri taksom við tað í tit hava ♥ ♥ ♥..... Og eitt gott nýttar :-)))))
aldus anja, gisteren op mijn facebookprikbord. nog een stukje faeroeristiek:
vuurwerk = fýrverk
aldus anja, gisteren op mijn facebookprikbord. nog een stukje faeroeristiek:
vuurwerk = fýrverk
donderdag 22 december 2011
woensdag 21 december 2011
WAT JE ZEGT
in de klas:
ik: "noem een woord met een b"
leerling: "debiel"
ik: "noem een woord met een b"
leerling: "debiel"
zondag 18 december 2011
STRAFWERK
"er zijn mensen die..."
er zijn mensen die mooi zijn
er zijn mensen die lelijk zijn
er zijn mensen die dik zijn
er zijn mensen die dun zijn
er zijn mensen die normaal zijn
er zijn mensen die actief zijn
er zijn mensen die snel moe zijn
er zijn mensen die verliefd zijn
er zijn mensen die zwanger zijn
er zijn mensen die kort zijn
er zijn mensen die niet iedere dag douchen
er zijn mensen die plassen
er zijn mensen die blaffen
er zijn mensen die fluiten
er zijn mensen die vrijen
er zijn mensen die lopen
er zijn mensen met puisten
er zijn mensen met één wenkbrauw
er zijn mensen die veel haar hebben
er zijn mensen die jaloers zijn
er zijn mensen die blind zijn
er zijn mensen die blond zijn
er zijn mensen die simpel zijn
er zijn mensen die ziek zijn
er zijn mensen die erg zijn
er zijn mensen die drugs gebruiken
er zijn mensen die spannend zijn
er zijn mensen die geen benen hebben
er zijn mensen die een vierkant hoofd hebben
er zijn mensen die kotsen
er zijn mensen die geen schoenen hebben
er zijn mensen die als meneer zijn
er zijn mensen die mooi zijn
er zijn mensen die lelijk zijn
er zijn mensen die dik zijn
er zijn mensen die dun zijn
er zijn mensen die normaal zijn
er zijn mensen die actief zijn
er zijn mensen die snel moe zijn
er zijn mensen die verliefd zijn
er zijn mensen die zwanger zijn
er zijn mensen die kort zijn
er zijn mensen die niet iedere dag douchen
er zijn mensen die plassen
er zijn mensen die blaffen
er zijn mensen die fluiten
er zijn mensen die vrijen
er zijn mensen die lopen
er zijn mensen met puisten
er zijn mensen met één wenkbrauw
er zijn mensen die veel haar hebben
er zijn mensen die jaloers zijn
er zijn mensen die blind zijn
er zijn mensen die blond zijn
er zijn mensen die simpel zijn
er zijn mensen die ziek zijn
er zijn mensen die erg zijn
er zijn mensen die drugs gebruiken
er zijn mensen die spannend zijn
er zijn mensen die geen benen hebben
er zijn mensen die een vierkant hoofd hebben
er zijn mensen die kotsen
er zijn mensen die geen schoenen hebben
er zijn mensen die als meneer zijn
WODAN
1. wie is wodan?
- een man met een paard met zes benen
- hij kwam om mensen te bekeren
- hij is de god van woensdg
- een man met twee wolven en twee vogels (dat staat zo in het boek. zij zeggen dat, niet ik)
2. woordenschat
christianisme
cristendom
kristendom
chersendom
verzendeling
biosschop
erupa
bas van klooster ('wat is een abdis?')
- een man met een paard met zes benen
- hij kwam om mensen te bekeren
- hij is de god van woensdg
- een man met twee wolven en twee vogels (dat staat zo in het boek. zij zeggen dat, niet ik)
2. woordenschat
christianisme
cristendom
kristendom
chersendom
verzendeling
biosschop
erupa
bas van klooster ('wat is een abdis?')
donderdag 15 december 2011
KELLY FAMILY
HALABJA
mensen vragen wel eens of het niet zwaar is te werken met zo veel kinderen met problemen. ik doe daar meestal nogal luchtig over.
vandaag toch weer even met de neus op de feiten gedrukt.
aan het eind van de pauze wordt er een rookbom de school in gegooid. rode rook vult in no-time de gangen. voordat er genoeg deuren opengezet kunnen worden, gaat het brandalarm af en begint dus de drukke maar gemoedelijke tocht naar het sportveld achter de school. voor iedereen goed en wel het gebouw verlaten heeft, wordt door de intercom omgeroepen dat iedereen weer terug kan naar de klas. een beetje rommelig in de school, maar de rust keert binnen een paar minuten weer terug.
in de klas is een irakees jongetje nogal druk. hij heeft het over 'de bom'. koerdisch, realiseer ik me, de naam halabja schiet me te binnen. "gas," zegt het jongetje opgewonden, met een grijns op zijn gezicht. "als je in je mond, allemaal dood!" ik zie aan zijn ogen dat hij het niet echt gelooft, dat hij dondersgoed in de gaten heeft dat deze rookbom niet gevaarlijk is. maar hij zegt het wel.
'halabja' zelf heeft hij natuurlijk niet meegemaakt, daar is hij veel te jong voor. maar kennelijk weet hij wel - uit verhalen wellicht - wat een gifgasaanval is. en kennelijk zit dat soort geweld niet zo heel diep weggestopt in zijn herinnering. en dat dwingt mij me te realiseren dat ik veel kinderen met dit soort achtergronden in de klas heb.
vandaag toch weer even met de neus op de feiten gedrukt.
aan het eind van de pauze wordt er een rookbom de school in gegooid. rode rook vult in no-time de gangen. voordat er genoeg deuren opengezet kunnen worden, gaat het brandalarm af en begint dus de drukke maar gemoedelijke tocht naar het sportveld achter de school. voor iedereen goed en wel het gebouw verlaten heeft, wordt door de intercom omgeroepen dat iedereen weer terug kan naar de klas. een beetje rommelig in de school, maar de rust keert binnen een paar minuten weer terug.
in de klas is een irakees jongetje nogal druk. hij heeft het over 'de bom'. koerdisch, realiseer ik me, de naam halabja schiet me te binnen. "gas," zegt het jongetje opgewonden, met een grijns op zijn gezicht. "als je in je mond, allemaal dood!" ik zie aan zijn ogen dat hij het niet echt gelooft, dat hij dondersgoed in de gaten heeft dat deze rookbom niet gevaarlijk is. maar hij zegt het wel.
'halabja' zelf heeft hij natuurlijk niet meegemaakt, daar is hij veel te jong voor. maar kennelijk weet hij wel - uit verhalen wellicht - wat een gifgasaanval is. en kennelijk zit dat soort geweld niet zo heel diep weggestopt in zijn herinnering. en dat dwingt mij me te realiseren dat ik veel kinderen met dit soort achtergronden in de klas heb.
STENEN
in een gesprekje over zeuren en zielig kijken om je zin te krijgen, zegt sam tegen me: "jij bent een steen". ik zing een stukje simon & garfunkle en hij lacht. "ik ben een steen, ik ben een eiland?"
later op de avond zegt hij: "jij bent een steen, ik ben jouw kiezeltje." "ja, zeg ik, jullie zijn mijn grind."
later op de avond zegt hij: "jij bent een steen, ik ben jouw kiezeltje." "ja, zeg ik, jullie zijn mijn grind."
woensdag 7 december 2011
FEEST
een broodje rosbief met een kaarsje.
een boek over historisch belangrijke plekken in de stad.
lang zal ze leven in de hoop dat ze niet hoeven na te blijven (mopperend: "hij weet niet wat een verjaardag is").
een flesje wijn maar voor mijn diploma.
straks lekker eten met mn lief.
prima verjaardag.
een boek over historisch belangrijke plekken in de stad.
lang zal ze leven in de hoop dat ze niet hoeven na te blijven (mopperend: "hij weet niet wat een verjaardag is").
een flesje wijn maar voor mijn diploma.
straks lekker eten met mn lief.
prima verjaardag.
dinsdag 6 december 2011
maandag 5 december 2011
A-TYPISCH
nederlandse waarnemer meldt onrechtmatigheden en fraude bij russische parlementsverkiezingen. sp-kamerlid en a-typische pornoster tiny kox heeft met eigen ogen gezien dat procedures niet juist werden gevolgd.
SINT?
met vijf leerlingen die pas twee dagen bij ons op school zitten, loop ik door de gang, als we sinterklaas en een paar pieten tegenkomen. een van de birmese meisjes zegt: "hallo sintekla, alle goe?" enigszins verbouwereerd knikt de sint en beaamt dat het goed met hem gaat. "met jou ook?" een grote glimlach en een "ja" vallen hem ten deel.
sint loopt door, iets verlaat komt nog een piet de trap opgesneld, onze kant op. plichtsgetrouw stopt ze om pepernoten aan de leerlingen te geven. dan vraagt een birmees jongetje aan piet: "jij sintekla?" "nee," zegt piet zonder blikken en vermoedelijk ook zonder blozen, "ik ben zwarte piet." "o," zegt de leerling, "da zwatte pie!"
sint loopt door, iets verlaat komt nog een piet de trap opgesneld, onze kant op. plichtsgetrouw stopt ze om pepernoten aan de leerlingen te geven. dan vraagt een birmees jongetje aan piet: "jij sintekla?" "nee," zegt piet zonder blikken en vermoedelijk ook zonder blozen, "ik ben zwarte piet." "o," zegt de leerling, "da zwatte pie!"
vrijdag 2 december 2011
WAT NU?
in de auto
"hebben jullie zin om daar heen te gaan, ik heb gehoord dat het echt leuk is?", vraagt wieteke.
"ja", zegt sam.
"nee, daar heb ik niet zo'n zin in", zegt sofie.
heel heel even is het stil en dan zegt wieteke: "oh. en nu?"
en sofie zegt: "nog steeds niet."
"hebben jullie zin om daar heen te gaan, ik heb gehoord dat het echt leuk is?", vraagt wieteke.
"ja", zegt sam.
"nee, daar heb ik niet zo'n zin in", zegt sofie.
heel heel even is het stil en dan zegt wieteke: "oh. en nu?"
en sofie zegt: "nog steeds niet."
COMMUNICATIE
van mijn postvak loop ik richting de koffieautomaat. het is tien voor half negen, de tweede bel is vijf minuten geleden gegaan, de rust keert weder in de gangen van de school.
ik heb het eerste uur vrij en begeef me stap voor stap richting de computers in de personeelskamer. dan komt ze me tegemoet. vanaf de computer waarop de ze net haar rooster heeft kunnen bekijken. ze lijkt zich nietsontziend naar de deur achter me te begeven. ze ziet me niet, denk ik, ze heeft onvoorstelbare haast, ze is te laat, kinderen wachten met smart op haar verhandelingen over het vroege werk van elschot.
ze ziet me niet, denk ik, dus ik doe een stap opzij.
goedemorgen, zeg ik, maar ze ziet me niet. of toch?
terwijl ze me voorbijhijgt, beantwoordt ze me mijn groet met: ´208´
ik heb het eerste uur vrij en begeef me stap voor stap richting de computers in de personeelskamer. dan komt ze me tegemoet. vanaf de computer waarop de ze net haar rooster heeft kunnen bekijken. ze lijkt zich nietsontziend naar de deur achter me te begeven. ze ziet me niet, denk ik, ze heeft onvoorstelbare haast, ze is te laat, kinderen wachten met smart op haar verhandelingen over het vroege werk van elschot.
ze ziet me niet, denk ik, dus ik doe een stap opzij.
goedemorgen, zeg ik, maar ze ziet me niet. of toch?
terwijl ze me voorbijhijgt, beantwoordt ze me mijn groet met: ´208´
zaterdag 26 november 2011
PAPIER
waar gebeurd
ik kwam thuis en mijn moeder vroeg: "ben je niet iets kwijt?" ik dacht na en zei twijfelend "nee". "geen papieren, iets van school?" ik bleef argwanend ontkennen.
mijn ouders waren bij mij thuis omdat ik een vergadering had op een tijdstip waarop ik normaal geen vergaderingen heb. ze hadden mijn kinderen uit school gehaald, boodschappen gedaan en gekookt. toen mijn moeder haar strenge vragen stelde, rook de keuken naar hutspot en gehaktballen.
een dag eerder had ik elders in de stad, bij zeg maar ons andere huis, het oud papier buitengezet. kort daarna ging ik de deur uit naar een ouderavond. voor de deur trof ik een meneer op een racefiets met een haarbandlampje op zijn hoofd, die ons oud papier stond door te nemen. ik vroeg hem dat niet te doen, omdat het privé was en wij vonden dat dat weggegooid moest worden. hij vroeg me mijn commentaar in het engels te herhalen en toen ik dat deed, reageerde hij met het verrassende "do you have a problem with poor people?"
ik antwoordde dat ik vond dat hij gewoon niet in ons oud papier moest neuzen. toen wist hij het kennelijk zeker. "yes, you have a problem with poor people." ik schatte in dat daar verder geen vruchtbaar gesprek op zou volgen en vertrok.
"hoezo?", vroeg ik mijn moeder. "nou, wij werden vanmiddag gebeld door een meneer, een beetje een vreemde man, en die zei dat hij belangrijke papieren van ons had gevonden. hij wilde niet zeggen waar hij precies woonde, maar hij had ze gevonden in de van nispenstraat. hij wilde ze wel komen brengen."
ze wees op een tasje op het aanrecht. "ik denk dat ie onze achternaam ergens in heeft zien staan, en ons nummer in het telefoonboek heeft opgezocht."
ik keek in het tasje. een deel van ons oud papier. "sprak die man engels?" vroeg ik. mijn moeder schudde van nee. ik vertelde haar het hele verhaal en ze vond het ook vreemd.
een dag later heb ik de papier als nog aan de straat gezet, nu in de weezenhof. volgens mij is het deze keer gewoon meegenomen door de juiste mensen.
ik kwam thuis en mijn moeder vroeg: "ben je niet iets kwijt?" ik dacht na en zei twijfelend "nee". "geen papieren, iets van school?" ik bleef argwanend ontkennen.
mijn ouders waren bij mij thuis omdat ik een vergadering had op een tijdstip waarop ik normaal geen vergaderingen heb. ze hadden mijn kinderen uit school gehaald, boodschappen gedaan en gekookt. toen mijn moeder haar strenge vragen stelde, rook de keuken naar hutspot en gehaktballen.
een dag eerder had ik elders in de stad, bij zeg maar ons andere huis, het oud papier buitengezet. kort daarna ging ik de deur uit naar een ouderavond. voor de deur trof ik een meneer op een racefiets met een haarbandlampje op zijn hoofd, die ons oud papier stond door te nemen. ik vroeg hem dat niet te doen, omdat het privé was en wij vonden dat dat weggegooid moest worden. hij vroeg me mijn commentaar in het engels te herhalen en toen ik dat deed, reageerde hij met het verrassende "do you have a problem with poor people?"
ik antwoordde dat ik vond dat hij gewoon niet in ons oud papier moest neuzen. toen wist hij het kennelijk zeker. "yes, you have a problem with poor people." ik schatte in dat daar verder geen vruchtbaar gesprek op zou volgen en vertrok.
"hoezo?", vroeg ik mijn moeder. "nou, wij werden vanmiddag gebeld door een meneer, een beetje een vreemde man, en die zei dat hij belangrijke papieren van ons had gevonden. hij wilde niet zeggen waar hij precies woonde, maar hij had ze gevonden in de van nispenstraat. hij wilde ze wel komen brengen."
ze wees op een tasje op het aanrecht. "ik denk dat ie onze achternaam ergens in heeft zien staan, en ons nummer in het telefoonboek heeft opgezocht."
ik keek in het tasje. een deel van ons oud papier. "sprak die man engels?" vroeg ik. mijn moeder schudde van nee. ik vertelde haar het hele verhaal en ze vond het ook vreemd.
een dag later heb ik de papier als nog aan de straat gezet, nu in de weezenhof. volgens mij is het deze keer gewoon meegenomen door de juiste mensen.
PVV
wilders introduceert de varkenscop, de hondencop en de paardencop.
zaterdag 8 oktober 2011
vrijdag 7 oktober 2011
SOEP
sofie is ziek, kotste de hele nacht.
nu eet ze weer wat.
ik heb soep voor haar gehaald, een zakje voor in een kop.
kippensoep.
ze maakt de soep helemaal zelf, behalve het inschenken van het hete water.
als ik vraag of ik even moet helpen, zegt ze: "dat zou wel eens handig kunnen zijn, ja."
ik schenk in en ga boven de was op hangen.
kort daarna roept ze van beneden:
"pap, wil je ook een kopje kip-a-soep?"
nu eet ze weer wat.
ik heb soep voor haar gehaald, een zakje voor in een kop.
kippensoep.
ze maakt de soep helemaal zelf, behalve het inschenken van het hete water.
als ik vraag of ik even moet helpen, zegt ze: "dat zou wel eens handig kunnen zijn, ja."
ik schenk in en ga boven de was op hangen.
kort daarna roept ze van beneden:
"pap, wil je ook een kopje kip-a-soep?"
vrijdag 30 september 2011
LUIERS ZONDER ECHTE CLOU
tegenover de ingang van het korfbalclubje van mijn kinderen ligt een tamelijk groezelige parkeerplaats. maar de oprit van de club bleek vanavond nog groezeliger. er lag een plastic zak van de coop. en nadat 'men' de kinderen had afgezet, bleek die zak luiers te bevatten. gebruikte luiers wel te verstaan. die lagen nu dus een soort van uitgesmeerd over de straat.
tot zover vrijwel niets aan de hand. maar terwijl ik erlangs liep met sofie en we dingen zeiden als "dat is van mensen die thuis geen prullenbak hebben", stak een man met een hond de straat over. hij wilde er iets over zeggen, dat was duidelijk. ik nodigde hem daartoe uit met iets als "smerig hè?!"
"iedere maand," zei de man met de hond. "je kunt er de klok op gelijk zetten."
"één keer per maand?" vroeg ik. hij knikte. "één keer in de maand legt iemand hier een zak met luiers neer. belachelijk toch?" dat was ik met hem eens en ik vond het een gek verhaal. de man vertelde nog dat hij de milieupolitie er al een keer over had gebeld, maar die zouden dit raadsel natuurlijk niet oplossen. de man liep door, wij ook en die luiers liggen daar waarschijnlijk nu nog.
ik ga over een week of vier in de struiken liggen om te kijken wie daar luiers in een coopzak dumpt bij de korfbalclub.
tot zover vrijwel niets aan de hand. maar terwijl ik erlangs liep met sofie en we dingen zeiden als "dat is van mensen die thuis geen prullenbak hebben", stak een man met een hond de straat over. hij wilde er iets over zeggen, dat was duidelijk. ik nodigde hem daartoe uit met iets als "smerig hè?!"
"iedere maand," zei de man met de hond. "je kunt er de klok op gelijk zetten."
"één keer per maand?" vroeg ik. hij knikte. "één keer in de maand legt iemand hier een zak met luiers neer. belachelijk toch?" dat was ik met hem eens en ik vond het een gek verhaal. de man vertelde nog dat hij de milieupolitie er al een keer over had gebeld, maar die zouden dit raadsel natuurlijk niet oplossen. de man liep door, wij ook en die luiers liggen daar waarschijnlijk nu nog.
ik ga over een week of vier in de struiken liggen om te kijken wie daar luiers in een coopzak dumpt bij de korfbalclub.
zaterdag 24 september 2011
RIJ
ze stonden voor me in de rij. ze hoorden niet bij elkaar.
nijmeegs intercultureel vredesfestival. dat stond op zijn t-shirt. even daarvoor was hij me al opgevallen, toen hij rek- en strekbewegingen stond te maken bij het vriesvak. zijn lange piekerige haar en zijn zware bril deden me denken aan hallo venray.
en zij was gewoon een zwangere vrouw met een zwart stretchhemd en zwart haar in een staart.
laat ik even vooropstellen dat ik - ontdekte ik toen ik aan de beurt was bij de kassa - mijn portemonnee vergeten bleek. zeker ook niet perfect dus, dat wil ik maar even gezegd hebben.
maar hij kocht uitsluitend twee sixpacks bier en zij drie pakjes sigaretten.
nijmeegs intercultureel vredesfestival. dat stond op zijn t-shirt. even daarvoor was hij me al opgevallen, toen hij rek- en strekbewegingen stond te maken bij het vriesvak. zijn lange piekerige haar en zijn zware bril deden me denken aan hallo venray.
en zij was gewoon een zwangere vrouw met een zwart stretchhemd en zwart haar in een staart.
laat ik even vooropstellen dat ik - ontdekte ik toen ik aan de beurt was bij de kassa - mijn portemonnee vergeten bleek. zeker ook niet perfect dus, dat wil ik maar even gezegd hebben.
maar hij kocht uitsluitend twee sixpacks bier en zij drie pakjes sigaretten.
zondag 11 september 2011
SPEL
strippoker: de aanhouder wint
KLAAR
ik ben er helemaal klaar mee, met de festiviteiten rond tien jaar terreur. ik zoek medestanders voor de stichting:
NEIN ELEVEN
NEIN ELEVEN
zaterdag 10 september 2011
MOOI!
prachtig liedje, mooie clip. muziek begint rond 2.45 min. en gewoon uit nederland!
TIKA "FOR BETTER OR FOR WORSE"
TIKA "FOR BETTER OR FOR WORSE"
zondag 4 september 2011
MAÏSKONIJN
"dat kost één vijftig", zegt sam. "twee voor één euro, dus drie kost dan één vijftig."
"ik weet niet of dat zo werkt", zeg ik nog. we kopen maïskolven.
als we aan de beurt zijn, houdt sam de plastictas omhoog. "ik heb hier drie maïskolven", zegt ie.
"drie?" vraagt de groentevrouw. "vier is goedkoper."
"voordeliger?", vraag ik hoopvol.
"nee, goedkoper", zegt ze beslist.
een scala aan scenario's schiet door mijn hoofd. het meest voor de hand liggende is vier maïskolven kopen en er één terugleggen. en uiteraard even vragen of dat mag.
"dan nemen we er natuurlijk meteen vier!" zeg ik iets te enthousiast.
sam pakt een vierde maïskolf.
"en dan geef ik er een aan mijn konijn."
een moment is ze stil. dan zegt ze "oh".
en dan: "uw konijn? komt u dan morgen even vertellen hoe ie het vond? ik heb ook een konijn."
"ik weet niet of dat zo werkt", zeg ik nog. we kopen maïskolven.
als we aan de beurt zijn, houdt sam de plastictas omhoog. "ik heb hier drie maïskolven", zegt ie.
"drie?" vraagt de groentevrouw. "vier is goedkoper."
"voordeliger?", vraag ik hoopvol.
"nee, goedkoper", zegt ze beslist.
een scala aan scenario's schiet door mijn hoofd. het meest voor de hand liggende is vier maïskolven kopen en er één terugleggen. en uiteraard even vragen of dat mag.
"dan nemen we er natuurlijk meteen vier!" zeg ik iets te enthousiast.
sam pakt een vierde maïskolf.
"en dan geef ik er een aan mijn konijn."
een moment is ze stil. dan zegt ze "oh".
en dan: "uw konijn? komt u dan morgen even vertellen hoe ie het vond? ik heb ook een konijn."
Labels:
goedkoop,
groentevrouw,
maïs,
maïskonijn,
maters
zondag 28 augustus 2011
COMMENTAAR
finale hockeyheren
"is dat een strafbal? jazeker, ik denk het wel!"
"is dat een strafbal? jazeker, ik denk het wel!"
ROEPEN
een duif koert door het gordijn heen en toch schuif ik het aan de kant. een auto, okee, maar verder zondagochtelijke stilte. ik kijk naar het parkje tegenover, met de vijver nu zonder vissers. een eenzame eend zit aan de waterkant te wachten.
het ronde klinkerplaatsje waar de bankjes staan is nu stil en leeg.
voorzichtig draai ik aan de hendel van het kiepkantelraam, tot ik het naar binnen toe open kan trekken. om naar buiten te leunen strek ik mijn kuiten. een diepe hap lucht...
dan brul en tier ik met alle verwensingen die ik in me heb tegen de hanggroep die er nu niet is en waar die dan is en of die niet durft en kom maar op, vuile dit en dat en ik zal je vanavond en durf je wel met een groep en 's avonds een vent, 's ochtends een vent...
langzaam draait die eend zijn kop mijn kant op. had ie daar nou op zitten wachten?
het ronde klinkerplaatsje waar de bankjes staan is nu stil en leeg.
voorzichtig draai ik aan de hendel van het kiepkantelraam, tot ik het naar binnen toe open kan trekken. om naar buiten te leunen strek ik mijn kuiten. een diepe hap lucht...
dan brul en tier ik met alle verwensingen die ik in me heb tegen de hanggroep die er nu niet is en waar die dan is en of die niet durft en kom maar op, vuile dit en dat en ik zal je vanavond en durf je wel met een groep en 's avonds een vent, 's ochtends een vent...
langzaam draait die eend zijn kop mijn kant op. had ie daar nou op zitten wachten?
maandag 22 augustus 2011
DOCHTER
"ho, even wachten tot die mevrouw voorbij is".
we voetballen voor op straat, sam en sofie en ik. in aantocht is een oude dame die met haar witpluizige hondje en haar blauwe rolator door onze buurt wandelt. ik zie haar regelmatig en we groeten elkaar. haar leeftijd ligt een behoorlijk eind boven de tachtig, schat ik. ze draagt doorgaans de lange beige jas die je van zo'n dame mag verwachten.
wij voetballen, zij is in aantocht en ik zeg: "ho!"
met z'n drieën op een rijtje staan we te wachten tot ze passeert. maar dat doet ze niet. ze blijft staan en kijkt ons aan en begint te praten.
"uw kinderen?" ik knik. "een jongen en een meisje," zegt ze.
"jazeker," zeg ik, want je gaat dan toch terugpraten terwijl er eigenlijk niets te zeggen is.
"mooi, zo'n meid. ik had ook een meid, maar ik ben haar kwijtgeraakt." ze zwijgt even. ik zie twee open kindermondjes. "ze is nu in de hemel." en terwijl ze omhoog kijkt zegt ze: "ik hoop maar dat ze het goed heeft daar."
"en toen zei papa: 'ja, laten we het maar hopen'" vertelt sofie later, als we over dit voorvalletje vertellen.
"en toen?"
"toen zei ze 'dag' en liep ze door, he pap?"
ik knik. zo was het gegaan.
we voetballen voor op straat, sam en sofie en ik. in aantocht is een oude dame die met haar witpluizige hondje en haar blauwe rolator door onze buurt wandelt. ik zie haar regelmatig en we groeten elkaar. haar leeftijd ligt een behoorlijk eind boven de tachtig, schat ik. ze draagt doorgaans de lange beige jas die je van zo'n dame mag verwachten.
wij voetballen, zij is in aantocht en ik zeg: "ho!"
met z'n drieën op een rijtje staan we te wachten tot ze passeert. maar dat doet ze niet. ze blijft staan en kijkt ons aan en begint te praten.
"uw kinderen?" ik knik. "een jongen en een meisje," zegt ze.
"jazeker," zeg ik, want je gaat dan toch terugpraten terwijl er eigenlijk niets te zeggen is.
"mooi, zo'n meid. ik had ook een meid, maar ik ben haar kwijtgeraakt." ze zwijgt even. ik zie twee open kindermondjes. "ze is nu in de hemel." en terwijl ze omhoog kijkt zegt ze: "ik hoop maar dat ze het goed heeft daar."
"en toen zei papa: 'ja, laten we het maar hopen'" vertelt sofie later, als we over dit voorvalletje vertellen.
"en toen?"
"toen zei ze 'dag' en liep ze door, he pap?"
ik knik. zo was het gegaan.
dinsdag 16 augustus 2011
KARTELCHIPS
nieuwsbericht:
naar verluid zal de NMA op korte termijn een onderzoek instellen naar kartelvorming in de chipsindustrie.
naar verluid zal de NMA op korte termijn een onderzoek instellen naar kartelvorming in de chipsindustrie.
maandag 15 augustus 2011
ROSENTHAL
minister rosenthal bespreekt het ontdooien van libische tegoeden:
"we gaan dat geld uitgeven aan medicijnen richting libië"
"we gaan dat geld uitgeven aan medicijnen richting libië"
zondag 14 augustus 2011
WEER
opnieuw natgeregend #buienrader
donderdag 11 augustus 2011
BEENBAARD
gek dat mannen hun baard scheren en vrouwen hun benen.
man: ik moet m'n kin nog scheren.
vrouw: ik ga nog een douchen; ik moet mijn beenhaar nog scheren.
of moeten we gewoon een woord verzinnen voor vrouwelijk beenhaar? beenbaard bijvoorbeeld. vraag is dan alleen nog of een vrouw één beenbaard heeft of twee.
man: ik moet m'n kin nog scheren.
vrouw: ik ga nog een douchen; ik moet mijn beenhaar nog scheren.
of moeten we gewoon een woord verzinnen voor vrouwelijk beenhaar? beenbaard bijvoorbeeld. vraag is dan alleen nog of een vrouw één beenbaard heeft of twee.
maandag 8 augustus 2011
VLAKGLAS
vandaag geleerd hoe dat heet.
ik was vandaag bij de milieustraat en had achterin de auto onder andere een plastic krat met stukken spiegel en gebroken fotolijstjesglas. ik was klaar met mijn karton en wilde aan de fluoriscerende man naast de afvalpers vragen waar ik met mijn glas heen moest:
ik: meneer, waar kan ik met het glas terecht dat niet in de glasbak kan?
hij: vlakglas?
ik: ehm, ja, kijk het kan op zich wel in de glasbak maar het past niet door die ronde gaten.
hij: vlakglas! u bedoelt kapotte spiegels en ramen? vlakglas.
ik: ja, dat ja, vlakglas heet dat dus.
nou, dat vlakglas kon daarachter in die blauwe container. zat er toch onder in mijn krat een halve bloemenvaas...heb ik ook maar in die blauwe container gedonderd.
ik was vandaag bij de milieustraat en had achterin de auto onder andere een plastic krat met stukken spiegel en gebroken fotolijstjesglas. ik was klaar met mijn karton en wilde aan de fluoriscerende man naast de afvalpers vragen waar ik met mijn glas heen moest:
ik: meneer, waar kan ik met het glas terecht dat niet in de glasbak kan?
hij: vlakglas?
ik: ehm, ja, kijk het kan op zich wel in de glasbak maar het past niet door die ronde gaten.
hij: vlakglas! u bedoelt kapotte spiegels en ramen? vlakglas.
ik: ja, dat ja, vlakglas heet dat dus.
nou, dat vlakglas kon daarachter in die blauwe container. zat er toch onder in mijn krat een halve bloemenvaas...heb ik ook maar in die blauwe container gedonderd.
zondag 7 augustus 2011
vrijdag 5 augustus 2011
UBUBEER
een link naar een filmpje. in de beer zit vriend en oud-collega ubu, toen ie er nog was. zijn vriendin maakte de film met hun oudste kind in de draagzak op haar buik.
WAKEN
waar moet ik nou slapen vannacht?
het ging allemaal zo voorspoedig; even naar ikea, even een bed bestellen, even regelen dat ze het zouden thuisbezorgen. morgen (gisteren morgen dus vandaag vandaag) al? nou, maar wat graag!
tussen tien en één. en precies ertussen hè, kwamen ze: om half twaalf. maar nog voor ze klaar waren met uitladen, begon een van de bezorgers al over 'even bellen'. niet veel later de reden: er was een fout gemaakt. hij miste twee matrassen. één matras, zei ik. één matras, zei hij toen ook. of het goed was als ze die morgen kwamen brengen of als het een probleem was dan kon aan het eind van de dag (vandaag dus) ook wel. ik had liever vandaag en dat was okee en sorry voor het ongemak. tien minuten later belde de mevrouw van de planning dat het toch morgen ging worden. tussen negen en elf.
heb het bed toch maar vast in elkaar gezet. dat staat nu te wachten op beslaping.
morgen om tien uur precies is het zo ver.
het ging allemaal zo voorspoedig; even naar ikea, even een bed bestellen, even regelen dat ze het zouden thuisbezorgen. morgen (gisteren morgen dus vandaag vandaag) al? nou, maar wat graag!
tussen tien en één. en precies ertussen hè, kwamen ze: om half twaalf. maar nog voor ze klaar waren met uitladen, begon een van de bezorgers al over 'even bellen'. niet veel later de reden: er was een fout gemaakt. hij miste twee matrassen. één matras, zei ik. één matras, zei hij toen ook. of het goed was als ze die morgen kwamen brengen of als het een probleem was dan kon aan het eind van de dag (vandaag dus) ook wel. ik had liever vandaag en dat was okee en sorry voor het ongemak. tien minuten later belde de mevrouw van de planning dat het toch morgen ging worden. tussen negen en elf.
heb het bed toch maar vast in elkaar gezet. dat staat nu te wachten op beslaping.
morgen om tien uur precies is het zo ver.
donderdag 4 augustus 2011
GATEN
zo lang niet meer geschreven dat inmiddels een van mijn volgers is overleden. en dat is geen macabere grap. zijn hyves bestond laatst ook nog. kon hem gewoon een berichtje sturen
Abonneren op:
Posts (Atom)