woensdag 4 april 2012
LIJSTJE VAN SOFIE
bubelisjes
augurken
hamburgers
tomaten
mufins (bakken)
kiptandorie (ofzo)
broodjes (uit de oven)
chips
maonaise
noedels
snoepjes (lekkere)
siroop en appelsap (of iets anders)
augurken
hamburgers
tomaten
mufins (bakken)
kiptandorie (ofzo)
broodjes (uit de oven)
chips
maonaise
noedels
snoepjes (lekkere)
siroop en appelsap (of iets anders)
dinsdag 3 april 2012
DE EERSTE DAG
iemand die ik ken was vandaag voor het eerst met pensioen na een lange carrière in het onderwijs.
"vanochtend vond ik het nog wel leuk. maar vanmiddag vond ik er al niets meer aan. ik ben blij dat ik woensdag kan beginnen met mijn vrijwilligerswerk op school."
"vanochtend vond ik het nog wel leuk. maar vanmiddag vond ik er al niets meer aan. ik ben blij dat ik woensdag kan beginnen met mijn vrijwilligerswerk op school."
zaterdag 24 maart 2012
CREMATORIUM
ooit één keer geprobeerd de onderzoeksjournalist uit te hangen. verrassend makkelijk was dat. het ging over kevin van impe, dezelfde die vandaag gisteren tot de laatste dag van zijn wielerleven heeft uitgeroepen.
de kwestie had, hoe kan het ook anders, te maken met doping. het waren de dagen dat de duitse media verklaarden de tour niet meer uit te zenden, terwijl maarten ducrot bij iedere kans die hij kreeg fulmineerde tegen het verziekte systeem dat hij steevast 'het oude wielrennen' noemde.
de duitsers promootten een 100% schone sport, koste wat het kost: de renners moesten 24 uur per dag hun whereabouts gaan bijhouden, waren (letterlijk) voortdurend onderwerp van dopingcontroles, kregen een bloedpaspoort en konden op basis van afwijkingen op dat paspoort als dopingverdachte worden aangemerkt.
de stroming waar ducrot voor stond, was op zich ook tegen dopinggebruik. maar ze ging uit de praktijk van de renner, van het zwakke vlees en van de noodzaak van veranderingen van systeem. geloof in controle van buitenaf was er niet. dat zou slechts nieuwe methodes opleveren om het controlesysteem te omzeilen. je werkt dan ´schone sport´ niet in de hand, maar wel de gedachte dat onschuldig hetzelfde was als niet betrapt worden.
in de kwestie ´van impe´ botsten deze twee stroming keihard en openlijk via de belgische kranten. ze botsten zó hard dat ik de noodzaak voelde me er, zij het ietwat in de marge van de kantlijn, mee te bemoeien. wat was er nou aan de hand?
vlaamse kranten, ik meen zelfs de standaard pakten in 2008 groot uit met een schandalige actie van de dopingautoriteiten. een dopingcontroleur had van impe namelijk in het crematorium gevraagd een dopingtest te ondergaan. van impe was daar in verband met de uitvaart van zijn - ik meen tweejarig - zoontje. van impe had de man de deur gewezen en daarop had de dopingcontroleur gerapporteerd dat van impe zijn controle had geweigerd.
ducrot en de zijnen zagen hierin bewijs voor hun theorie dat de heksenjacht was doorgeschoten, alom werd hardop gezegd dat dit toch echt te ver ging.
binnen een dag rezen er twijfels over het waarheidsgehalte van dit verhaal. was de conroleur wel bij het crematorium geweest? wie was de bron van dit verhaal? van impe zelf? na enkele dagen verscheen er een andere, mildere maar eveneens betwiste versie, met waarschijnlijk als bron de dopingautoriteiten: de controleur zou bij van impe thuis zijn geweest op het moment dat die met het uitvaartbedrijf om tafel zat om de crematie van zijn zoontje te regelen. van impe zou de man gevraagd hebben een andere keer terug te komen en dat zou gehonoreerd zijn. er zou geen negatief rapport zijn opgemaakt.
tot mijn verbazing bleef het hierbij. aan verdere waarheidsvinding werd (ik moet zeggen, voor zover ik het heb gevolgd) niet gedaan. van impe is niet geschorst geweest voor het missen van deze controle, over een geschorste controleur is mij niets bekend. wie had er nou gelijk?
wat ik dus wilde weten was: was die controleur nou in dat crematorium geweest ja of nee? voor dit verhaal een nogal relevant gegeven, vond ik. zo ja, dan was die controleur een eersteklas zak met honden van bazen, zo nee, dan was er sprake van een noodlottig toeval of op z'n hoogst slechte voorbereiding.
mijn oplossing was tamelijk simpel: het crematorium bellen. in het eerste artikel over de kwestie vond ik de naam van het belgische crematorium, dus het telefoonnummer was zo achterhaald. bij mijn eerste poging was het direct raak: ik kreeg een medewerker aan de lijn, legde mijn vraag voor, gaf daarbij omslachtig aan dat ik het zlef ook een rare vraag vond, en kreeg direct antwoord: nee. er was geen dopingcontroleur in het crematorium geweest. de familie van impe was ook uitsluitend tijdens de uitvaart daar geweest, de voorgesprekken hadden plaatsgevonden aan de keukentafel van de wielrenner.
wat mij zo verbaasde was dat de journalist van de standaard dit telefoontje kennelijk niet gepleegd had. kleine moeite toch? had ie meteen kunnen weten dat z'n verhaal niet klopte. maar wat ik me ook nog herinner is dat ik het wel retespannend vond om puzzelstukje te vinden.
hoe het ook zij, kevin van impe is vanaf vandaag wielrenner af.
de kwestie had, hoe kan het ook anders, te maken met doping. het waren de dagen dat de duitse media verklaarden de tour niet meer uit te zenden, terwijl maarten ducrot bij iedere kans die hij kreeg fulmineerde tegen het verziekte systeem dat hij steevast 'het oude wielrennen' noemde.
de duitsers promootten een 100% schone sport, koste wat het kost: de renners moesten 24 uur per dag hun whereabouts gaan bijhouden, waren (letterlijk) voortdurend onderwerp van dopingcontroles, kregen een bloedpaspoort en konden op basis van afwijkingen op dat paspoort als dopingverdachte worden aangemerkt.
de stroming waar ducrot voor stond, was op zich ook tegen dopinggebruik. maar ze ging uit de praktijk van de renner, van het zwakke vlees en van de noodzaak van veranderingen van systeem. geloof in controle van buitenaf was er niet. dat zou slechts nieuwe methodes opleveren om het controlesysteem te omzeilen. je werkt dan ´schone sport´ niet in de hand, maar wel de gedachte dat onschuldig hetzelfde was als niet betrapt worden.
in de kwestie ´van impe´ botsten deze twee stroming keihard en openlijk via de belgische kranten. ze botsten zó hard dat ik de noodzaak voelde me er, zij het ietwat in de marge van de kantlijn, mee te bemoeien. wat was er nou aan de hand?
vlaamse kranten, ik meen zelfs de standaard pakten in 2008 groot uit met een schandalige actie van de dopingautoriteiten. een dopingcontroleur had van impe namelijk in het crematorium gevraagd een dopingtest te ondergaan. van impe was daar in verband met de uitvaart van zijn - ik meen tweejarig - zoontje. van impe had de man de deur gewezen en daarop had de dopingcontroleur gerapporteerd dat van impe zijn controle had geweigerd.
ducrot en de zijnen zagen hierin bewijs voor hun theorie dat de heksenjacht was doorgeschoten, alom werd hardop gezegd dat dit toch echt te ver ging.
binnen een dag rezen er twijfels over het waarheidsgehalte van dit verhaal. was de conroleur wel bij het crematorium geweest? wie was de bron van dit verhaal? van impe zelf? na enkele dagen verscheen er een andere, mildere maar eveneens betwiste versie, met waarschijnlijk als bron de dopingautoriteiten: de controleur zou bij van impe thuis zijn geweest op het moment dat die met het uitvaartbedrijf om tafel zat om de crematie van zijn zoontje te regelen. van impe zou de man gevraagd hebben een andere keer terug te komen en dat zou gehonoreerd zijn. er zou geen negatief rapport zijn opgemaakt.
tot mijn verbazing bleef het hierbij. aan verdere waarheidsvinding werd (ik moet zeggen, voor zover ik het heb gevolgd) niet gedaan. van impe is niet geschorst geweest voor het missen van deze controle, over een geschorste controleur is mij niets bekend. wie had er nou gelijk?
wat ik dus wilde weten was: was die controleur nou in dat crematorium geweest ja of nee? voor dit verhaal een nogal relevant gegeven, vond ik. zo ja, dan was die controleur een eersteklas zak met honden van bazen, zo nee, dan was er sprake van een noodlottig toeval of op z'n hoogst slechte voorbereiding.
mijn oplossing was tamelijk simpel: het crematorium bellen. in het eerste artikel over de kwestie vond ik de naam van het belgische crematorium, dus het telefoonnummer was zo achterhaald. bij mijn eerste poging was het direct raak: ik kreeg een medewerker aan de lijn, legde mijn vraag voor, gaf daarbij omslachtig aan dat ik het zlef ook een rare vraag vond, en kreeg direct antwoord: nee. er was geen dopingcontroleur in het crematorium geweest. de familie van impe was ook uitsluitend tijdens de uitvaart daar geweest, de voorgesprekken hadden plaatsgevonden aan de keukentafel van de wielrenner.
wat mij zo verbaasde was dat de journalist van de standaard dit telefoontje kennelijk niet gepleegd had. kleine moeite toch? had ie meteen kunnen weten dat z'n verhaal niet klopte. maar wat ik me ook nog herinner is dat ik het wel retespannend vond om puzzelstukje te vinden.
hoe het ook zij, kevin van impe is vanaf vandaag wielrenner af.
ZELFKENNIS
nu.nl citeert maradonna over messi:
"lijstjes over de beste speler heb ik altijd weg gelachen. maar 'leo' en ik, wij denken sneller dan alle anderen (...) na hem plaats ik ronaldo, dan zlatan ibrahimovic en wayne rooney."
"lijstjes over de beste speler heb ik altijd weg gelachen. maar 'leo' en ik, wij denken sneller dan alle anderen (...) na hem plaats ik ronaldo, dan zlatan ibrahimovic en wayne rooney."
donderdag 23 februari 2012
PANTSER
gewoon even een nieuwsberichtje, waar we niet eens meer van opkijken: tientallen doden bij bomaanslagen en schietpartijen in baghdad.
tot mijn kinderen dringt het nieuws eigenlijk niet door. als ze iets opvallends zien, stellen ze er vragen over. nu niet, en gelukkig maar. het pantsertje van onverschilligheid is ook bij hen al in ontwikkeling.
maar ik weet ook dat niet heel veel verderop gezinnen zitten met kinderen, net iets ouder dan de mijne, die heel anders kijken naar dit nieuws. die kinderen zien het land en de stad waar ze waarschijnlijk over een aantal maanden zullen wonen. ze zijn daar geboren, maar zijn er ook al bijna zeven jaar weg. de jongste leden van het gezin hebben nauwelijks herinneringen aan baghdad, weten eigenlijk alleen wat ze op tv zien.
de brandende auto's, stukgeslagen ramen, kraters in de weg, de kleine ambulancebusjes, mannen met gewonden in de armen, stof, paniek, dat wordt hun nieuwe thuis. en niet omdat ze daar zelf voor kiezen hè, laat ik dat even gezegd hebben.
deze kinderen zullen niet onaangedaan naar dit nieuwsbericht kijken. met iedere flard van informatie uit irak wordt hun angst voor aanstaande uitzetting groter. waar het voor mijn kinderen een ver-van-mijn-bed-show is, gaan deze kinderen daar tussen de ellende hun matrasje neerleggen.
tot mijn kinderen dringt het nieuws eigenlijk niet door. als ze iets opvallends zien, stellen ze er vragen over. nu niet, en gelukkig maar. het pantsertje van onverschilligheid is ook bij hen al in ontwikkeling.
maar ik weet ook dat niet heel veel verderop gezinnen zitten met kinderen, net iets ouder dan de mijne, die heel anders kijken naar dit nieuws. die kinderen zien het land en de stad waar ze waarschijnlijk over een aantal maanden zullen wonen. ze zijn daar geboren, maar zijn er ook al bijna zeven jaar weg. de jongste leden van het gezin hebben nauwelijks herinneringen aan baghdad, weten eigenlijk alleen wat ze op tv zien.
de brandende auto's, stukgeslagen ramen, kraters in de weg, de kleine ambulancebusjes, mannen met gewonden in de armen, stof, paniek, dat wordt hun nieuwe thuis. en niet omdat ze daar zelf voor kiezen hè, laat ik dat even gezegd hebben.
deze kinderen zullen niet onaangedaan naar dit nieuwsbericht kijken. met iedere flard van informatie uit irak wordt hun angst voor aanstaande uitzetting groter. waar het voor mijn kinderen een ver-van-mijn-bed-show is, gaan deze kinderen daar tussen de ellende hun matrasje neerleggen.
zaterdag 11 februari 2012
PELOTON
ik hoorde dat een ter dood veroordeelde amerikaan een beroep had gedaan op zijn 'recht' om door een vuurpeloton geëxecuteerd te worden. los van de ziekheid van dit verzoek (de cynicus zoe zeggen dat ie met dit verzoek zijn doodstraf alsnog verdient), vraag ik me af wie deze straf gaan uitvoeren.
zijn er militairen, agenten of cipieren die zich hiervoor hebben opgegeven? word je voor zoiets aangewezen? zijn er patriotten die vinden dat ze een dergelijke opdracht nou eenmaal moeten uitvoeren voor het vaderland? kun je weigeren? is er een opleiding voor of een bijscholingscursus? kun je een executie in de vs op je cv zetten? wat vertel je je kinderen als je deze opdracht krijgt?
de gedachte aan een executie door een vuurpeloton is zó primitief dat de gedachte eraan nauwelijks te combineren valt met die aan een moderne samenleving. ik kan er niet bij.
zijn er militairen, agenten of cipieren die zich hiervoor hebben opgegeven? word je voor zoiets aangewezen? zijn er patriotten die vinden dat ze een dergelijke opdracht nou eenmaal moeten uitvoeren voor het vaderland? kun je weigeren? is er een opleiding voor of een bijscholingscursus? kun je een executie in de vs op je cv zetten? wat vertel je je kinderen als je deze opdracht krijgt?
de gedachte aan een executie door een vuurpeloton is zó primitief dat de gedachte eraan nauwelijks te combineren valt met die aan een moderne samenleving. ik kan er niet bij.
vrijdag 10 februari 2012
MIMI KIP
we lezen een boekje over rik en een kip. hij leest "nee rik, de kip is een haan".
ik: "weet je wat dat is, een haan?"
hij: "haan?"
ik knik.
hij: "haan....eh...nee."
ik wijs naar mimi. "mimi is een meisje."
hij knikt.
ik wijs naar hem. "jij bent een jongen."
hij: "jongen, ja!"
ik: "een kip is een meisje, een haan is een jongen."
hij knikt, kijkt naar mij, kijkt naar mimi en grinnikt: "mimi kip".
ik: "weet je wat dat is, een haan?"
hij: "haan?"
ik knik.
hij: "haan....eh...nee."
ik wijs naar mimi. "mimi is een meisje."
hij knikt.
ik wijs naar hem. "jij bent een jongen."
hij: "jongen, ja!"
ik: "een kip is een meisje, een haan is een jongen."
hij knikt, kijkt naar mij, kijkt naar mimi en grinnikt: "mimi kip".
TASJE
ja mevrouwtje, ik heb zwart haar en een donkere waas over mijn kin, dus klem uw tasje maar angstvallig onder uw arm.
maandag 6 februari 2012
BELLETJE
een briefje
voor mijn liefje
nou maar hopen
dat ze het vindt
ook al ligt het niet
verstopt onder d'r kussen
want waar zoek je iets dat niet verstopt is?
voor mijn liefje
nou maar hopen
dat ze het vindt
ook al ligt het niet
verstopt onder d'r kussen
want waar zoek je iets dat niet verstopt is?
dinsdag 31 januari 2012
TJIEK
ha vorst! ik sluit mijn buitenkraan af, zowel voor als achter. pas nu bedenk ik me dat ik al twee jaar de drinkfles van mijn konijn bijvul in de keuken, terwijl dat dus ook gewoon in de achtertuin kan.
ik til tjiek op, vind hem dun en zielig en geef extra extra hooi. en extra voer. en ik koop een extra drinkfles voor hem. kan ik de ene dag de ene fles ophangen en de andere ontdooien en de andere dag de andere ophangen en de ene ontdooien.
als ie maar niet bevriest.
(in het archief is wel een foto van tjiek in de zomer (d'n sommerdag, zoals mijn oma dat noemde) te vinden)
ik til tjiek op, vind hem dun en zielig en geef extra extra hooi. en extra voer. en ik koop een extra drinkfles voor hem. kan ik de ene dag de ene fles ophangen en de andere ontdooien en de andere dag de andere ophangen en de ene ontdooien.
als ie maar niet bevriest.
(in het archief is wel een foto van tjiek in de zomer (d'n sommerdag, zoals mijn oma dat noemde) te vinden)
zondag 29 januari 2012
AMSTERDAM
verstopt achter de marktkramen zit bazar, waar alles groot is en oosters, zonder nadere geografische aanduiding: een hoge hal, als in een moskee, reusachtige lampen, hebreeuwse teksten op de muur, portugeze tegelmotieven. er wordt geserveerd door twee personen tegelijk: een draagt een enorm metalen dienblad, formaatje tractorband, de ander haalt de borden en schoteltjes daar vanaf en zet ze op tafel. het jonge personeel heeft alle kleuren.
terug buiten: bergen ijs met vissenstaarten op straat. de markt wordt opgeruimd, de reigers van de albert kuyp wachten op hun kans. bovenop de viskar zitten ze, op gietijzeren balkonhekjes, ze staan tussen de afvalzakken. op de dakrand zitten er drie. hun scharminkelige silhouetten steken af tegen de nu snel donker wordende lucht. "amazing!" hoor ik een amerikaanse zeggen.
de kou begint in de neus te prikkelen, we hebben het heerlijk met z'n tweeën.
bij l'ozio nemen we een tweede diner. italianen die met "nee, nee, nee, nee!" laten weten dat we de kaart niet goed begrepen hebben. er is wel een kaart, maar je kunt niet kiezen. we krijgen alles. en gelukkig maar.
door frisse avond lopen we om het vondelpark heen terug naar het hotel, langs het kruispunt waar de volgende ochtend iemand van de fiets wordt gereden door een tram. ontbijt in het theehuis, een langzaam op gang komende koopzondag, chocola van puccini, voortdurend de vraag of we hier nou juist wel of juist niet zouden willen wonen en een toscaanse gevulde paprika. goed.
terug buiten: bergen ijs met vissenstaarten op straat. de markt wordt opgeruimd, de reigers van de albert kuyp wachten op hun kans. bovenop de viskar zitten ze, op gietijzeren balkonhekjes, ze staan tussen de afvalzakken. op de dakrand zitten er drie. hun scharminkelige silhouetten steken af tegen de nu snel donker wordende lucht. "amazing!" hoor ik een amerikaanse zeggen.
de kou begint in de neus te prikkelen, we hebben het heerlijk met z'n tweeën.
bij l'ozio nemen we een tweede diner. italianen die met "nee, nee, nee, nee!" laten weten dat we de kaart niet goed begrepen hebben. er is wel een kaart, maar je kunt niet kiezen. we krijgen alles. en gelukkig maar.
door frisse avond lopen we om het vondelpark heen terug naar het hotel, langs het kruispunt waar de volgende ochtend iemand van de fiets wordt gereden door een tram. ontbijt in het theehuis, een langzaam op gang komende koopzondag, chocola van puccini, voortdurend de vraag of we hier nou juist wel of juist niet zouden willen wonen en een toscaanse gevulde paprika. goed.
zaterdag 28 januari 2012
EVOLUTIE
vond in mijn koelkast een pakje met room, waarvan de inhoud zo ver gevorderd was op de evolutionaire ladder, dat het op het punt stond om binnen drie weken de eerste vrije parlementsverkiezingen uit haar geschiedenis uit te schrijven.
vrijdag 27 januari 2012
PRODUCT
we zitten op de bank en kijken tv. reclame.
"...bla bla nu al verkozen tot product van het jaar 2012!"
sam staat op om naar de wc te gaan. swingend loopt hij de kamer uit en zegt: "in 2011 was ík het product van het jaar."
"...bla bla nu al verkozen tot product van het jaar 2012!"
sam staat op om naar de wc te gaan. swingend loopt hij de kamer uit en zegt: "in 2011 was ík het product van het jaar."
dinsdag 24 januari 2012
woensdag 18 januari 2012
HOLLANDSCH GLORIE
hoeveel jaar geleden is het nou, de onderduikers?
ik had er vandaag een bij me in de klas.
eventjes maar, hij was onrustig. deze week slaapt hij bij de ene vriend, volgende week bij een ander. familie heeft ie ook, zussen, neven, ooms en tantes, maar daar zoekt de politie als eerste.
wat hij dan misdaan heeft, vraagt u zich misschien af, dat hij op de vlucht is voor de politie? wel, het volgende: hij wil net als zijn zussen, neven, ooms en tantes in nederland blijven. zij mogen, hij niet. zijn ouders zijn dood. de oom bij wie hij in zijn thuisland woonde, heeft hem op straat gezet (nou ja straat, waar hij vandaan komt, zijn geen straten). de IND zegt dat hij wel naar die oom terug kan en als dat niet kan, moet hij dat maar aantonen
is zijn asielprocedure dan afgelopen? ook niet. er loopt nog een laatste beroepszaak. en die moet hij officieel in zijn land van herkomst afwachten.
een sterke jongen was hij vorig jaar, leergierig, vriendelijk, puberaal soms en uiterst correct. vandaag had ik een schichtige ongeschoren man naast me, vermoeid ogend met als toekomstperspectief óf een eenzame enkele reis naar een gevaarlijke en hem inmiddels vreemd geworden zandbak in de middeleeuwen óf een levenlang naamloos, ontkend, angstig en even eenzaam hier temidden van onze welvaart een onbestaan leiden.
ik had er vandaag een bij me in de klas.
eventjes maar, hij was onrustig. deze week slaapt hij bij de ene vriend, volgende week bij een ander. familie heeft ie ook, zussen, neven, ooms en tantes, maar daar zoekt de politie als eerste.
wat hij dan misdaan heeft, vraagt u zich misschien af, dat hij op de vlucht is voor de politie? wel, het volgende: hij wil net als zijn zussen, neven, ooms en tantes in nederland blijven. zij mogen, hij niet. zijn ouders zijn dood. de oom bij wie hij in zijn thuisland woonde, heeft hem op straat gezet (nou ja straat, waar hij vandaan komt, zijn geen straten). de IND zegt dat hij wel naar die oom terug kan en als dat niet kan, moet hij dat maar aantonen
is zijn asielprocedure dan afgelopen? ook niet. er loopt nog een laatste beroepszaak. en die moet hij officieel in zijn land van herkomst afwachten.
een sterke jongen was hij vorig jaar, leergierig, vriendelijk, puberaal soms en uiterst correct. vandaag had ik een schichtige ongeschoren man naast me, vermoeid ogend met als toekomstperspectief óf een eenzame enkele reis naar een gevaarlijke en hem inmiddels vreemd geworden zandbak in de middeleeuwen óf een levenlang naamloos, ontkend, angstig en even eenzaam hier temidden van onze welvaart een onbestaan leiden.
zondag 15 januari 2012
EENLIJNERS
1: download nu het london 2012 gymnastics silver medal-appke
2: het strooizout is deze winter niet af te slepen
3: iemand die het zowel van zijn linker als van zijn rechter bovenarm houdt,
is biscepsueel
2: het strooizout is deze winter niet af te slepen
3: iemand die het zowel van zijn linker als van zijn rechter bovenarm houdt,
is biscepsueel
vrijdag 6 januari 2012
TEVERGEEFS
op weg naar mijn groenbak probeerde ik net mijn uitgeblazen adem te zien.
vannacht probeerde ik mijn raam dicht te doen omdat het té koud zou moeten zijn.
ik probeerde vandaag weg te kruipen in mijn coltrui. die heb ik niet.
mijn nieuwgekregen handschoenen nam ik toch maar mee toen ik vanmiddag een stukje moest fietsen.
overal, mininmaal driemaal daags, zie ik wolkenpartijen waar vetveel sneeuw uit zou vallen.
ik zou willen dat ik naar de lente verlang.
vannacht probeerde ik mijn raam dicht te doen omdat het té koud zou moeten zijn.
ik probeerde vandaag weg te kruipen in mijn coltrui. die heb ik niet.
mijn nieuwgekregen handschoenen nam ik toch maar mee toen ik vanmiddag een stukje moest fietsen.
overal, mininmaal driemaal daags, zie ik wolkenpartijen waar vetveel sneeuw uit zou vallen.
ik zou willen dat ik naar de lente verlang.
dinsdag 3 januari 2012
SOFIE SCHRIJFT
hansi pansi kevertje zat eens op de pot. toen deed hij zijn best niet en 'poef!', daar was de pleegod. die zei: "hansi pansi kevertje, doe jij je best wel?"
toen zei hansi pansi kevertje: "nee, ik doe mijn best niet. maar moet ik mijn best doen, dan?"
toen zei de pleegod: "ja natuurlijk, want als iemand z'n best niet doet, krijgt ie slaag, maar jij niet, want jij bent een ware poeper!"
toen zei hansi pansi kevertje: "nee, ik doe mijn best niet. maar moet ik mijn best doen, dan?"
toen zei de pleegod: "ja natuurlijk, want als iemand z'n best niet doet, krijgt ie slaag, maar jij niet, want jij bent een ware poeper!"
maandag 2 januari 2012
SNELWEG
een vrachtwagen van het bedrijf luftfracht
op de prins willem alexanderbrug tussen beneden-leeuwen en echteld een vrachtwagen van transportbedrijf van echteld uit beneden-leeuwen
hoe heet twan?
op de prins willem alexanderbrug tussen beneden-leeuwen en echteld een vrachtwagen van transportbedrijf van echteld uit beneden-leeuwen
hoe heet twan?
Abonneren op:
Posts (Atom)