AMSTERDAM

verstopt achter de marktkramen zit bazar, waar alles groot is en oosters, zonder nadere geografische aanduiding: een hoge hal, als in een moskee, reusachtige lampen, hebreeuwse teksten op de muur, portugeze tegelmotieven. er wordt geserveerd door twee personen tegelijk: een draagt een enorm metalen dienblad, formaatje tractorband, de ander haalt de borden en schoteltjes daar vanaf en zet ze op tafel. het jonge personeel heeft alle kleuren.

terug buiten: bergen ijs met vissenstaarten op straat. de markt wordt opgeruimd, de reigers van de albert kuyp wachten op hun kans. bovenop de viskar zitten ze, op gietijzeren balkonhekjes, ze staan tussen de afvalzakken. op de dakrand zitten er drie. hun scharminkelige silhouetten steken af tegen de nu snel donker wordende lucht. "amazing!" hoor ik een amerikaanse zeggen.

de kou begint in de neus te prikkelen, we hebben het heerlijk met z'n tweeën.

bij l'ozio nemen we een tweede diner. italianen die met "nee, nee, nee, nee!" laten weten dat we de kaart niet goed begrepen hebben. er is wel een kaart, maar je kunt niet kiezen. we krijgen alles. en gelukkig maar.

door frisse avond lopen we om het vondelpark heen terug naar het hotel, langs het kruispunt waar de volgende ochtend iemand van de fiets wordt gereden door een tram. ontbijt in het theehuis, een langzaam op gang komende koopzondag, chocola van puccini, voortdurend de vraag of we hier nou juist wel of juist niet zouden willen wonen en een toscaanse gevulde paprika. goed.