TJIEK

ha vorst! ik sluit mijn buitenkraan af, zowel voor als achter. pas nu bedenk ik me dat ik al twee jaar de drinkfles van mijn konijn bijvul in de keuken, terwijl dat dus ook gewoon in de achtertuin kan.
ik til tjiek op, vind hem dun en zielig en geef extra extra hooi. en extra voer. en ik koop een extra drinkfles voor hem. kan ik de ene dag de ene fles ophangen en de andere ontdooien en de andere dag de andere ophangen en de ene ontdooien.
als ie maar niet bevriest.

(in het archief is wel een foto van tjiek in de zomer (d'n sommerdag, zoals mijn oma dat noemde) te vinden)

AMSTERDAM

verstopt achter de marktkramen zit bazar, waar alles groot is en oosters, zonder nadere geografische aanduiding: een hoge hal, als in een moskee, reusachtige lampen, hebreeuwse teksten op de muur, portugeze tegelmotieven. er wordt geserveerd door twee personen tegelijk: een draagt een enorm metalen dienblad, formaatje tractorband, de ander haalt de borden en schoteltjes daar vanaf en zet ze op tafel. het jonge personeel heeft alle kleuren.

terug buiten: bergen ijs met vissenstaarten op straat. de markt wordt opgeruimd, de reigers van de albert kuyp wachten op hun kans. bovenop de viskar zitten ze, op gietijzeren balkonhekjes, ze staan tussen de afvalzakken. op de dakrand zitten er drie. hun scharminkelige silhouetten steken af tegen de nu snel donker wordende lucht. "amazing!" hoor ik een amerikaanse zeggen.

de kou begint in de neus te prikkelen, we hebben het heerlijk met z'n tweeën.

bij l'ozio nemen we een tweede diner. italianen die met "nee, nee, nee, nee!" laten weten dat we de kaart niet goed begrepen hebben. er is wel een kaart, maar je kunt niet kiezen. we krijgen alles. en gelukkig maar.

door frisse avond lopen we om het vondelpark heen terug naar het hotel, langs het kruispunt waar de volgende ochtend iemand van de fiets wordt gereden door een tram. ontbijt in het theehuis, een langzaam op gang komende koopzondag, chocola van puccini, voortdurend de vraag of we hier nou juist wel of juist niet zouden willen wonen en een toscaanse gevulde paprika. goed.

EVOLUTIE

vond in mijn koelkast een pakje met room, waarvan de inhoud zo ver gevorderd was op de evolutionaire ladder, dat het op het punt stond om binnen drie weken de eerste vrije parlementsverkiezingen uit haar geschiedenis uit te schrijven.

PRODUCT

we zitten op de bank en kijken tv. reclame.
"...bla bla nu al verkozen tot product van het jaar 2012!"

sam staat op om naar de wc te gaan. swingend loopt hij de kamer uit en zegt: "in 2011 was ík het product van het jaar."

BELMENIETREGISTER

de telefoon gaat.

ik: "met dirk van oosteren."
zij: "spreek ik met dhr. meessen?"

HOLLANDSCH GLORIE

hoeveel jaar geleden is het nou, de onderduikers?

ik had er vandaag een bij me in de klas.

eventjes maar, hij was onrustig. deze week slaapt hij bij de ene vriend, volgende week bij een ander. familie heeft ie ook, zussen, neven, ooms en tantes, maar daar zoekt de politie als eerste.

wat hij dan misdaan heeft, vraagt u zich misschien af, dat hij op de vlucht is voor de politie? wel, het volgende: hij wil net als zijn zussen, neven, ooms en tantes in nederland blijven. zij mogen, hij niet. zijn ouders zijn dood. de oom bij wie hij in zijn thuisland woonde, heeft hem op straat gezet (nou ja straat, waar hij vandaan komt, zijn geen straten). de IND zegt dat hij wel naar die oom terug kan en als dat niet kan, moet hij dat maar aantonen

is zijn asielprocedure dan afgelopen? ook niet. er loopt nog een laatste beroepszaak. en die moet hij officieel in zijn land van herkomst afwachten.

een sterke jongen was hij vorig jaar, leergierig, vriendelijk, puberaal soms en uiterst correct. vandaag had ik een schichtige ongeschoren man naast me, vermoeid ogend met als toekomstperspectief óf een eenzame enkele reis naar een gevaarlijke en hem inmiddels vreemd geworden zandbak in de middeleeuwen óf een levenlang naamloos, ontkend, angstig en even eenzaam hier temidden van onze welvaart een onbestaan leiden.

EENLIJNERS

1: download nu het london 2012 gymnastics silver medal-appke

2: het strooizout is deze winter niet af te slepen

3: iemand die het zowel van zijn linker als van zijn rechter bovenarm houdt,
is biscepsueel

SLOT

"grappig hè pap, dat het oneindige verhaal is geschreven door michael ende."

TEVERGEEFS

op weg naar mijn groenbak probeerde ik net mijn uitgeblazen adem te zien.

vannacht probeerde ik mijn raam dicht te doen omdat het té koud zou moeten zijn.

ik probeerde vandaag weg te kruipen in mijn coltrui. die heb ik niet.

mijn nieuwgekregen handschoenen nam ik toch maar mee toen ik vanmiddag een stukje moest fietsen.

overal, mininmaal driemaal daags, zie ik wolkenpartijen waar vetveel sneeuw uit zou vallen.

ik zou willen dat ik naar de lente verlang.

SOFIE SCHRIJFT

hansi pansi kevertje zat eens op de pot. toen deed hij zijn best niet en 'poef!', daar was de pleegod. die zei: "hansi pansi kevertje, doe jij je best wel?"
toen zei hansi pansi kevertje: "nee, ik doe mijn best niet. maar moet ik mijn best doen, dan?"
toen zei de pleegod: "ja natuurlijk, want als iemand z'n best niet doet, krijgt ie slaag, maar jij niet, want jij bent een ware poeper!"

V

iemand die vliegt is een vleugenaar

ROCK 'N ROLL

een vrouw met een té strak rokje, da's pas rok en rol

SNELWEG

een vrachtwagen van het bedrijf luftfracht

op de prins willem alexanderbrug tussen beneden-leeuwen en echteld een vrachtwagen van transportbedrijf van echteld uit beneden-leeuwen


hoe heet twan?