een duif koert door het gordijn heen en toch schuif ik het aan de kant. een auto, okee, maar verder zondagochtelijke stilte. ik kijk naar het parkje tegenover, met de vijver nu zonder vissers. een eenzame eend zit aan de waterkant te wachten.
het ronde klinkerplaatsje waar de bankjes staan is nu stil en leeg.
voorzichtig draai ik aan de hendel van het kiepkantelraam, tot ik het naar binnen toe open kan trekken. om naar buiten te leunen strek ik mijn kuiten. een diepe hap lucht...
dan brul en tier ik met alle verwensingen die ik in me heb tegen de hanggroep die er nu niet is en waar die dan is en of die niet durft en kom maar op, vuile dit en dat en ik zal je vanavond en durf je wel met een groep en 's avonds een vent, 's ochtends een vent...
langzaam draait die eend zijn kop mijn kant op. had ie daar nou op zitten wachten?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten