GEVONDEN

net vond ik een voorheen ongepubliceerd blogje over de vermeend opgang gekomen bevalling van wie later pepijn zou blijken te zijn. vlak voor het publiceren begon ik te vermoeden dat de geruchten over het daadwerkelijk beginnen van de bevalling wel eens onwaar konden zijn. dat bleek juist: de kleine man liet nog bijna een week op zich wachten:

BEGONNEN

ik zou me ook niet direct bellen.

toch houd ik vanaf een uur of een vanmiddag mijn telefoon aan en in mijn zak. het schijnt begonnen te zijn. collega's vragen aan mij of ik al iets weet; blijkbaar word ik gezien als het dichtstbij en daar maak ik - als niemand kijkt - een hupje over in de gang.
toch is het nu in de loop van de avond nog steeds stil vanaf het plein met speeltuin onder de bomen. ik probeer me de verhitte spanning die er moet heersen maar niet voor te stellen, en de vermoeidheid, het onvermogen, de hoop.
mijn nagels zijn nu wel op.
de telefoon ligt naast me te grijnzen, in stilte. en ik zou me ook niet direct bellen. toch hoop ik dat ze niet al te lang wachten. sms mag ook.