er is natuurlijk de gewone jeuk, oftewel de jeukis vulgaris. denk maar aan muggenbultenjeuk, op zich niet heel erg, maar bij aanhouden in toenemende mate irriterend.
daarnaast is er de zoete jeuk (jeukis dulcis). deze wordt gekenmerkt door een sterke mate van oproepbaarheid. het is de - vaak lichte - sensatie aan de huid, die an sich geen jeuk is, maar die na enkele schurende beweging tot jeuk kan uitgroeien.
tot slot nog de scherpe jeuk (jeuk niet als zodanig gedefinieerd). deze komt met name bij kleine wondjes voor. op zich is het gevoel niet goed met jeuk te vergelijken, maar hij wordt toch onder de jeuks geschaard, omdat men ook bij jeuk niet als zodanig gedefinieerd de aan jeuk verwante neiging voelt de aangedane plek bij herhaling te beroeren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten