'wat een prutprins!'
de secretaris keek zijn assistent verwilderd aan.
'hij zit daar maar! hij zit daar op zijn koninklijke kont. de aarzeling van de eeuw is ie. godver.'
de assistent van de secretaris van de prins sprong, nou, hupte in de bres voor de sire: 'zou jij weten wat te doen?' vroeg hij.
de secretaris bonsde inmiddels zo werktuiglijk op de deur dat hij het gesprek moeiteloos kon voortzetten. 'nee, natuurlijk niet, maar daarom is híj ook de prins.'
'nou,' antwoordde de assistent,' dat is natuurlijk niet helemaal waar. net niet helemaal, zeg maar.'
'ja hehe...'
een moment niet kloppen om even door het vermoeide gelaat te strijken.
dan: 'sire, als u tijd heeft, we zoeken iemand die het land even wil redden.' en tegen zijn assistent: 'hij kán het gewoon niet. zijn hele leven voorbereid om één keer iets belangrijks te doen, één keer zijn vette nek uit te steken. en als het land kreupel is, het volk de premier wegjaagt, de koningin beschimpt en de hekken van het paleis in brand steekt, sluit hij zich op, ongetwijfeld met betraande ogen en snikkend van het zelfmedelijden. wie weet zit nou gewoon tv te kijken. teletekst, om te zien wat voor weer het is in dubai.'
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten